Method Acting (Metot Oyunculuğu), genel olarak dijital yapımlarda tercih edilen bir oyunculuktur. Bu oyunculukta seyircilerin kelimeleri net şekilde anlaması gibi bir zorunluluk yoktur. Zaten oyuncuya yakın şekilde mikrofonlarla kayıt alınan sesler, post prodüksiyon aşamasında istenildiği seviyeye getiriliyor. Metot Oyunculuğundaki amaç, canlandırılan karakteri mümkün olduğunca gerçekçi olarak yansıtmaktır. Canlandırılan karakter, gerçek hayatta nasıl davranıyorsa, oyuncu bunu analiz etmeli, araştırmalı ve onun gibi davranarak karaktere bürünmelidir. Böylelikle bakışlar, diyalog sahnelerinde konuşma hızı ve oyuncunun tavırları değişkenlik gösterecektir. Örneğin bir oyuncu, hakim rolünü canlandırıyorsa, bu konudaki araştırmaları, duruşma salonlarındaki karakter performansı yönünde olmalıdır. Çünkü duruşma salonları dışıında hakimler sıradan insan haline gelir. Aynı durum doktor, şirket yöneticileri vs. için de geçerlidir.

Classical Acting (Klasik Oyunculuk) ve Method Acting (Metot Oyunculuğu) Nedir? yazısı ilk önce AREM Cast Oyunculuk & Mankenlik Ajansı üzerinde ortaya çıktı.

Metot Oyunculuğu, samimi ve duygusal performansları teşvik eden bir oyunculuk tekniğidir. Farklı çeşitlerde olabilen tiyatro oyunculuğuna dayanmaktadır. 

Metot Oyunculuğu Nedir?

Metod oyunculuğu , bir oyuncunun canlandırdığı karakterin rolünü tam olarak yaşayarak, samimi ve duygusal olarak ifade eden performansları teşvik etmeyi amaçladığı bir oyunculuk tekniği veya türüdür. Özellikle el kol hareketlerine dayalı klasik oyunculuk yerine duygu odaklı mimiklerin kullanıldığı bir tekniktir. 1930’larda Lee Strasberg ve Elia Kazan tarafından daha da geliştirildi ve Amerikan oyunculuk stüdyolarında kullanıldı.

Rus aktör ve tiyatro yönetmeni Konstantin Stanislavski, tekniği 1900’lerin başında ortaya çıkardı. Stanislavski o zamanlar buna oyunculuk yöntemi demiyordu, ancak fikirleri oyuncuların inandırıcı karakterler oluşturmasına yardımcı olacak bir model yarattığından bir methot olarak anılmaya başlandı. Stanislavski’nin yaklaşımı, oyuncuları gerçek duygular kazanmak ve karakterlerle bağlantı kurmak için kişisel deneyimlerden ve anılardan yararlanmaya teşvik etmekti. Bu , o zamanın daha geleneksel, teatral ve klasik oyunculuğuyla tam bir tezat oluşturuyordu.

Metod oyunculuğu, Stanislavski‘nin oyunculuk sistemi üzerine inşa edilmiştir. Metod oyunculuğunda, canlandırılan karakterin senaryo dışında belli bir profili çıkartılır. Bu profiller şunlardır:

• Canlandırılan karakterin psikolojik yönleri
• Canlandırılan karakterin sosyolojik yönleri
• Canlandırılan karakterin davranışsal yönleri

Stanislavski’nin sistemi

20. yüzyılın başlarında, Konstantin Stanislavski oyunculuk eğitimi, hazırlık ve prova tekniklerini sistematik bir oyunculuk yöntemine dönüştürdü.

Stanislavski, “temsil sanatı” yerine “deneyimleme sanatı”nı, Yöntem Oyunculuğunun önemli bir parçası olarak adlandırır. Stanislavski’nin sistemi, duygusal deneyimler ve bilinçaltı davranışlar gibi daha az kontrol edilebilir diğer psikolojik davranışları harekete geçirmek için oyuncunun bilinçli düşüncesini kullanır. Provada oyuncu, herhangi bir anda gerçekleştirmek istediği eylemi ve hareketi haklı çıkarmak için psikolojik tetikleyiciler arar. 

Stanislavski daha sonra “sistemi”, hazırlıktan daha az, duygu ve duyguların doğaçlamalarına daha çok odaklanan “Fiziksel Eylem Yöntemi” ile detaylandırdı. 

Rus-Ermeni bir öğrenci olan Yevgeny Vakhtangov, Metod Oyunculuğunun önemli bir etkisiydi. 39 yaşında ölmesine rağmen, Vakhtangov’un nesne oyunculuğu egzersizleri, Uta Hagen tarafından bir aktörün oyunculuk becerilerini eğitmesi ve sürdürmesi için bir yol olarak daha da geliştirildi. Strasberg, Stanislavski ve Vakhtangov arasındaki farkın, psikolojik doğaçlamadan ziyade karakterin motivasyonlarını anlayarak davranışı haklı çıkarmak olduğunu söylüyor. 

Oyuncular kendilerine şunu sormalıdır: “Beni karakterin yaptığı gibi davranmaya ne motive eder?” 

Stanislavski’nin sorusu “Oyunun özel koşulları göz önüne alındığında, nasıl davranırdım, ne yapardım, nasıl hissederdim, nasıl tepki verirdim?”

Metod oyunculuk, 1920’lerin başında Moskova Sanat Tiyatrosu’nu gezen bir toplulukla ABD’ye ulaştı. Stanislavski’nin öğrencilerinden biri olan Richard Boleslawski, “Sistem” üzerine bir dizi ders sundu ve bunlar sonunda Oyunculuk: İlk Altı Ders  (1933) kitabında yayınlandı  . 

Hayal Gücü ve Duygular

Yöntem oyunculuğunun temel kavram ve tekniklerinden biri duygusal bellek veya duygu belleğidir. Duygusal hafıza, oyuncuların benzer bir durumdan ayrıntıları hatırlamasını ve bu duyguları karakterleri için kullanmasını gerektirir. Stanislavski, oyuncuların duygu ve kişiliklerini sahneye çıkarmaları ve karakterlerini oynarken bunu kullanmaları gerektiğini savundu.

Eğitim ve provada, duyguların hatırlanması davranışsal bir tepkiyi tetikler ve Metod temelli oyunculuk tekniklerinin merkezinde yer alır. 

Yöntem oyunculuğu hakkında, sahne dışında veya kamera dışında bile karakterde kalmayı seçen oyuncularla yöntem oyuncularını bir araya getiren bir yanlış anlama var. A Dream of Russian Passion  adlı kitabında  Strasberg, Stanislavski’nin “oyuncularının sahne dışında ‘karakterde’ yaşamasını istediğini”, ancak “sonuçların hiçbir zaman tam olarak tatmin edici olmadığını” yazdı.

Stanislavski, yaklaşımını kendi oyunculuğuyla denedi, ancak kısa süre sonra bundan vazgeçti. Daniel Day-Lewis de dahil olmak üzere bazı yöntem oyuncuları hala bu tekniği kullanıyor, ancak Strasberg bunun yöntem oyunculuğu olmadığını söylüyor.

Yöntem Oyunculuğunun Evrimi

Marlon Brando ve Rober De Niro gibi ünlü oyunculara ders veren oyuncu ve oyunculuk öğretmeni Stella Adler de Stanislavski ile çalıştıktan sonra tekniklerini değiştirdi. Oyunculuk yönteminin versiyonu, aktörlerin önceki deneyimleri hatırlamak yerine sahnenin koşullarını hayal ederek duygusal deneyimi teşvik etmesi gerektiği varsayımına dayanmaktadır. Adler’in oyunculuğa yaklaşımı, daha önceki deneyimleri hatırlamak yerine oyuncunun hayal gücünü harekete geçirir.

Yöntem oyunculuğunun psikolojik etkileri.

Bir oyuncu önceki duygusal deneyimlerini, özellikle de travmatik deneyimleri hatırladığında, oyuncunun zihnini bozabilir. Psikolojik etkiler, bir karaktere eklemek için bastırılmış veya çözülmemiş sorunlar çağrıldığında ortaya çıkabilecek duygusal yorgunluğu içerir. 

“Yüzeysel Oyunculuk” olarak adlandırılan başka bir oyunculuk türü, kişinin önceki duygusal deneyimleri hatırlamadan eylemlerini değiştirmesini içerir. Doğru yapıldığında, yöntem oyunculuğu aynı zamanda bir karakterin düşüncelerini, duygularını ve eylemlerini önceki deneyimleri hatırlayarak değiştirdiğiniz “Derin Oyunculuk”tur. Sürekli olumsuz düşünceler ve hatırlama, korku, endişe ve utanç duygusu gibi olumsuz yan etkilere yol açabilir.

Metot Oyunculuğu Nedir? yazısı ilk önce AREM Cast Oyunculuk & Mankenlik Ajansı üzerinde ortaya çıktı.